NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kiedy się obudzi?
Jest w śpiączce farmakologicznej.
Jeszcze nie zdiagnozowaliśmy, co wywołuje gorączkę.
Spowolnię dopływ krwi do mózgu, żeby zrobić resztę badań.
Czy to konieczne?
Tak! Konieczne.
Na Boga, to tylko kilka kryształów.
Ostatnią rzeczą, jaką powiedział, było to, że ktoś go otruł.
Wiem, drugi raz w ciągu tygodnia,
ale jest kontrowersyjną postacią.
Nigdy nie widziałem takiego otrucia.
A te wymyślne, rosyjskie?
Podejrzewa pani, że jest na celowniku GRU?
Problem leży tutaj.
Dzień dobry.
Kto nie jest moją rodziną, wychodzi.
No proszę.
Miło, że znalazłeś czas, by odwiedzić syna w szpitalu.
Miałeś go kochać tak jak innych.
Chyba oboje złożyliśmy nieszczere deklaracje.
Miałem dzisiaj telefon.
- Tak? - Posłuchaj mnie, skurczysynu.
Mówiła, że zrobiłyście to w każdym pokoju.
Że chciałyście razem uciec.
A potem znalazłem spakowaną walizkę.
Zaprzeczysz?
Nie.
- To wszystko prawda. - Tak!
Gratki, stary.
Słyszałeś, ćwoku? Wypadasz.
Złamałaś obietnicę.
Zostałem zdradzony,
upokorzony.
Ale nie będę okrutny,
więc oczywiście będę wysyłał pieniądze
na leczenie Paytona z obecnej choroby.
Ale kiedy wyzdrowieje,
to się bardzo zdziwi.
To będzie ostatni dolar, jaki kiedykolwiek ode mnie dostaniecie.
Wykreślam cię z testamentu
i jego również.
Poza tym życzę ci jak najlepiej.
I mówię szczerze.
Co?
To ja.
Mogę wejść?
Nie.
Zachowam się profesjonalnie, obiecuję.
Już słyszałem.
To okropne...
Po raz pierwszy myślałam, że będę miała normalne życie.
Uciekłam od babci.
Bycie singielką jest super. Bez obrazy.
A teraz to...
Kto dzisiaj zapada w śpiączkę?
Wiesz, co się stało?
Tak.
Wiem.
Serio?
Mogę jednego?
Słyszałaś o Filoktecie?
Payton umrze w ten sam sposób.
Tylko nie przez Hydrę, bo one nie istnieją,
ale przez to, że postrzeliłem go śrutem moczonym we flakach oposa.
Postrzeliłeś Paytona?
Jeśli natychmiast nie podadzą mu antybiotyku,
umrze na sepsę.
- Jak Filoktet. - Nie!
Dlaczego to zrobiłeś?
Twoja babcia kazała mi go zabić!
No pewnie.
I chciałem tego!
- Przez niego zerwaliśmy! - Nie wytrzymam.
Infinity, nie odchodź!
Nie mogę bez ciebie żyć!
Umrę!
Mamy jednomyślność.
Dzięki Bogu.
Musi pozostać uśpiony do dalszej obserwacji.
Dalszej obserwacji?
Mój syn umiera!
Mówiła pani o otruciu, ale to się nie zdarza.
Wymiotował krwią.
Chcemy mu zbić gorączkę.
Później będziemy dalej szukać odpowiedzi.
Żółtaczka może być objawem początków niewydolności wątroby.
- O Boże! - Słyszeliście o Filoktecie?
Zapomniałam, co mówił, ale mój chłopak chciał zabić Paytona.
Wymoczył śrut we flakach oposa i strzelił mu w tyłek.
- Co ty mówisz? - Powiedział mi. Od razu przybiegłam.
- We flakach oposa? - Co ty...
Jeśli to prawda, Payton ma sepsę.
Sepsa! Tego słowa użył. To ta choroba.
- Dokładnie. - Poważnie?
- Kod niebieski. - Podajcie antybiotyk.
Pięć tysięcy ceftriaksonu.
Nie podaliście mu antybiotyków? Stój tam!
- Nie wiedzieliście? - Mówiła pani o otruciu.
Tego się nie leczy antybiotykami.
O Boże, nie zbadaliście krwi?
Badania wskazały wysoki poziom leukocytów, ale nie rozważaliśmy infekcji.
Poza tym to Kalifornia.
Nie podajemy ludziom antybiotyków od ręki.
Co to za szpital?!
Mówiłaś, że nazywasz się Infinity?
Apartament królewski ma widok na ocean?
Częściowy? Co to znaczy?
Że jeśli wychylę się za balkon, może zobaczę kawałek oceanu?
Nieważne. Proszę go zarezerwować.
Ale powiem pani, że...
- Wróciłaś! - Nie zostaję.
Przyszłam się pożegnać.
- Żegnaj. - Nie!
Jadę na lotnisko i lecę do Paryża.
I zadzwoniłam na policję, żeby powiedzieć, co zrobiłaś.
- Co? Kiedy? - Przed chwilą.
Musiałam im to tłumaczyć w kółko,
bo myśleli, że sobie żartuję,
ale zdobędę potrzebne dowody od tego tłumoka Raya.
A wtedy...
pójdziesz siedzieć, babciu.
Masz podsłuch?
Nagrywasz mnie teraz?
Nie.
To coś ci powiem!
- Dobrze. - I powiem to tylko tobie.
Nie miałam nic wspólnego z tym, co ten chłopiec chciał zrobić...
- Paytonowi? - Nieważne.
I nigdy się nie przyznam...
do skrzywdzenia twojej mamy,
ale to, co spotkało ciebie...
to moja wina.
Przepraszam, wiem, że to nie wystarczy.
Ale nic więcej nie mogę powiedzieć.
Kocham cię, Infinity.
Naprawdę cię kocham.
Nigdy nie chciałam cię skrzywdzić, ale i tak to zrobiłam.
Odrobinkę.
Zaczęłam nad tym myśleć
i mogę mieć jakieś...
problemy psychologiczne, wiesz?
I uważam...
że przydałaby mi się pomoc.
Babciu!
Tak się cieszę, że to mówisz.
I dlatego zarezerwowałam wakacje w spa.
Dziesięć dni zabiegów na twarz i masaży.
- To mi naprawdę... - Zarezerwowałaś wakacje w spa?
Potrzebuję pomocy!
Chryste, przecież próbuję powiedzieć, że przepraszam!
Przepraszam, że jestem osobą, która potrzebuje uwagi i uwielbienia,
ale od urodzenia taka jestem.
Miałam marzenia, skarbie.
Tak strasznie mi przykro!
To za mało, babciu.
To nie wystarczy.
Czekaj, masz tylko mnie!
Babciu...
Moment, potrzebujesz mnie, Infinity!
- Wcale nie! - Ależ tak!
Infinity!
Jezu Chryste!
- Nie umiesz pukać? - Dzwoniłaś na policję?
Wsypałaś mnie?
Nie.
O tak, dzwoniła.
Właśnie, że dzwoniła!
- Wcale nie! - I wszystko im powiedziała, kretynie!
Pewnie już tu jadą.
Czemu to zrobiłaś?
Teraz muszę się zabić!
Co to, benzyna do zapalniczek?
Zgadza się! Wiesz, jak zginął John Wilkes Booth?
Utknął w szopie ze złamaną nogą
i spłonął żywcem!
Ja skończę tak samo, tylko bez złamanej nogi.
Ricardo, nie rób tego.
Proszę, przestań.
Dalej, zrób to!
Będziemy mieć buddyjskiego grilla.
Nie pójdę siedzieć, Infinity.
Nie oddam cię innemu mężczyźnie!
Kocham cię.
Ja ciebie też, Ricardo.
Dobrze? Kocham cię. Tylko...
Czy to pistolet?
Odłóż to. Kiedy go kupiłaś?
Ze 30 lat temu, gdy pracowałam w komisie samochodowym.
To były lata 80., wchodziła kokaina.
Odłóż pistolet, babciu!
Nie chcę dłużej żyć!
Babciu, nie!
Infinity, to był wypadek.
Kochałam twoją mamę...
Myślałam, że w szpitalu ją uratują.
Teraz to wiem.
Odłóż pistolet, proszę.
- Proszę. - Odłóż go, suko!
Nie chcę słuchać tego, co będą o mnie wygadywać!
Babciu, błagam, nie!
Babciu, nie!
Co jest?
Odłóż to, babciu.
Boże, trafiłaś Ricarda!
O mój Boże!
Strzeliłaś do mnie!
Ojejku, przepraszam.
Wiecie...
Rety, ja wcale nie chciałam.
Wezwij karetkę!
Umarłem?
Czy to niebo?
Zaraz, to nie jest...
Inaczej nie wiem, co byś tu robił.
Może to tylko sen. Albo wiesz co?
To synapsy w mózgu.
Wyłączają się, to się właśnie dzieje przy doświadczeniu śmierci.
Nigdy nie przestajesz myśleć.
Nawet teraz.
Dużo myślę o tobie.
O tym...
czemu to zrobiłeś.
- Czemu nie szukałeś pomocy? - Miałem jej mnóstwo.
Terapeuci, leki, terapia EMDR,
hipnoza i medytacja transcendentalna.
Nic mi nie pomogło.
Ale dlaczego? Czy twoje życie było takie złe?
W końcu...
wyglądasz jak Superman, znasz chiński
i byłeś bogaty.
Obejmowanie cię to jak obejmowanie stalowego kontenera.
Wszyscy cię uwielbiali.
Jeden uśmiech i miałeś ich w garści.
Nie...
To nie ma sensu.
Czuję wszystko.
Zabrakło mi pozytywnych emocji dla równowagi.
Więc to nie przeze mnie?
Nie.
Przynosiłeś mi ulgę.
To czemu chciałeś, żebym czuł więcej...
skoro to by cię skrzywdziło?
Bo tego potrzebowałeś.
Przecież ty tak robisz.
Pomagasz innym, choć sam możesz ucierpieć.
Nie.
Robię to tylko dla siebie.
Tak karmię swoje ego...
Szukam władzy i uznania.
Jesteś politykiem.
Boję się, że nikim więcej.
Tylko ty tak na mnie działasz, jesteś jak magnes,
który wyciąga ze mnie uczucia.
Więc jak mam przetrwać bez ciebie?
Musisz przywrócić równowagę na świecie.
To uczynisz z tą całą władzą.
Nie, chcę zostać z tobą.
Nie możesz.
Skarbie!
Synku kochany!
Ty i pani Jackson chcieliście się zabić?
Taki samobójczy pakt.
Nie.
Więc to przypadek,
że chcieliście się jednocześnie zabić w tym samym miejscu?
Macie pojęcie, jak wygląda życie pracujących ludzi?
Pani Jackson nie pracuje,
a ty zostałeś zwolniony z salonu gier dwa tygodnie temu
za branie wolnego bez pytania.
Ja nic nie mam!
Rozumiecie, co do was mówię?
Dziwię się, że tacy jak ja co chwilę nie popełniają samobójstwa.
Jedyną rzeczą, jaką ja i babcia Infinity mieliśmy...
jedynym...
promykiem słońca w naszym życiu...
była Infinity.
- Oboje ją straciliśmy. - Więc się postrzeliłeś?
Nie, jej babcia mnie postrzeliła.
To potwór.
Nie dlatego, że strzeliła,
zasłużyłem na karę, tylko za to, co zrobiła Infinity.
Do niej też strzeliła?
Nie.
To, co Infinity mówiła o babci, która ją podtruwa, to prawda.
A jak dacie mi dwa burgery Filet-O-Fish z frytkami
i szejkiem waniliowym,
wyśpiewam wam wszystko o Dusty Jackson...
i o tym, co zrobiła.
Ojciec był utalentowanym bokserem.
Miał wystąpić na olimpiadzie w 1968,
ale mina urwała mu nogę poniżej kolana w Van Toung w 1966.
Ale wciąż ze mną ćwiczył.
Od kiedy miałem 11 lat.
Mawiał...
że jestem duży i wytrzymam lanie.
A prał mnie na kwaśne jabłko.
Z połową nogi ważył 70 kg więcej ode mnie i miał lepszy zasięg.
I ani razu nie dał mi forów.
Co za facet.
Czemu mi to mówisz?
Byłem dla ciebie za miękki. Zbyt delikatny.
Mogłaś wygrać wybory, a zrezygnowałaś!
Nie obchodziła mnie wygrana.
Więc wygraj!
I schrzań rządzenie!
To ma tylko dowieść, czy jesteś zwyciężczynią czy frajerką!
To dlatego mam być szczupła, śliczna
i mam wygrywać wybory?
Inaczej będziesz frajerem?
Jesteś moim dzieckiem.
Twoje życie świadczy o mnie, nie rozumiesz?
Więc popatrz na mnie uważnie, tato.
Na mnie, na ten dom, samochód, meble, które wynajmujesz,
bo masz kijowy kredyt.
To iluzja!
Jacy z nas zwycięzcy, jesteśmy pozerami!
Nie wiesz, co mówisz.
Mama zwykle zachowuje się jak typowa lekomanka.
Aż nie zaleje xanaksu pinotem. To jak serum prawdy.
I wtedy mówi.
O wszystkim.
O lokalnych plotkach, o seksie. O tym, skąd masz pieniądze.
Nie wstydzę się tego,
jak osiągnąłem sukces.
Wstydzę się tylko...
gdy patrzę na ciebie.
Jesteś żałosną ofiarą losu.
I moim największym rozczarowaniem.
No dobrze.
Zaczynamy.
Witam panów.
Pani Jackson. Możemy wejść?
Niech zgadnę.
Wszystko wam wyśpiewał.
Jest pani aresztowana za zabójstwo Diny Jackson
i próbę zabójstwa Infinity Jackson.
Zabójstwo.
I usiłowanie zabójstwa.
Na głos to brzmi bardzo złowieszczo.
Może pani zachować milczenie. Wszystko, co pani powie...
Proszę nawet nie zaczynać.
- Skujecie mnie? - Nie musimy,
ale musi pani znać swoje prawa.
- Ma pani prawo do adwokata. - Dosyć.
Dobrze?
Zrobiłam to.
Wszystko.
Niepotrzebny mi żaden prawnik.
Wiem, co teraz będzie.
Spędzę resztę życia w więzieniu.
Zasłużyłam sobie.
Mam to gdzieś.
Żeby było jasne, Payton Hobart wiedział.
Wiedział o wszystkim,
ten dziany skurczysyn.
Wiedział od samego początku,
więc lepiej, żebyście go też aresztowali.
Przepraszam, musisz się wpisać!
Wydało się, wszyscy wiedzą.
Zaraz, kto?
Policja. Wszyscy wiedzą.
Co wiedzą?
Wszystko!
Wszyscy wiedzą wszystko!
Moi drodzy, wiem, że brzmię jak zdarta płyta,
ale pochodna z jeden w odniesieniu do T to...
- Jeden. - Nie!
Zero!
To wcale nie jest trudne.
- Payton? - Tak?
Masz iść do pani dyrektor.
Dajcie głos, jeśli mieliście coś dobrze. Numer sześć...
Oczekuję twojej rezygnacji do końca dnia.
- Chcę tylko powiedzieć... - O nie!
Stul dziób, ty mały psychopato!
Brałeś udział w przestępstwie.
Pomagałeś niedoszłej morderczyni i podjudzałeś ją.
A jeśli nie chcesz, żebym złożyła oświadczenie w sądzie,
że powinieneś spędzić 20 lat za kratkami,
odpowiesz: „Tak jest, proszę pani”,
wyjdziesz z mojego biura
i nigdy więcej nie spojrzysz mi w oczy.
Czy wyrażam się jasno?
Przyznaję się. Tylko tyle chciałem powiedzieć.
Zawaliłem i nie zasługuję na to stanowisko.
Otrzyma pani moją rezygnację...
w ciągu godziny.
Powiedziałem jej.
Infinity.
O tym, co robi jej babcia, że ją truje.
Nie powiedziałem jej od razu, i to było złe,
ale w końcu to zrobiłem.
Nie rozumiem, dlaczego nie poszedłeś na policję?
Bo gdybym to zrobił,
stracilibyśmy kontrolę nad narracją.
Gdyby ktoś się dowiedział, to by wpłynęło na kampanię i na wybory.
A przegrana w tych wyborach odbiłaby się na innych wyborach.
Nie jestem dobrym człowiekiem.
Jestem...
Próbuję robić dobre rzeczy, ale nie jestem dobry.
Tak już mam. Jestem ambitny.
Zaangażowany politycznie.
Przebiegły.
Pomógłbym Infinity tak, żeby sobie nie zaszkodzić.
I...
nie podoba się to pani, mnie też nie, ale...
Raczej tego nie zmienię. Więc...
Taki właśnie jestem.
W jednym się pani myli, naprawdę chciałem pomagać.
Trudno w to uwierzyć, ale chciałem, żeby w szkole było lepiej.
Więc mogę nie być dobrym człowiekiem, ale chciałem robić dobre rzeczy.
Wciąż chcę.
Halo?
Rozmawiam z FBI?
Chcę zgłosić przestępstwo.
No dobrze.
Zadam wam pytanie, na które znam odpowiedź.
Ale mówcie szczerze.
Dam radę się po tym odbić?
Najnowsza historia uczy nas,
że kandydatom wybacza się przewinienia z młodości.
Obama i kokaina, Bush i jazda pod wpływem.
Laura Bush zwaliła znak i kogoś zabiła.
To jest gorsze.
To było celowe, polityczne działanie, a ofiara wzbudza współczucie.
To nieprzyzwoite, groteskowe i nikt ci tego nie zapomni.
To nie twoje „nie zaciągałem się”, tylko Chappaquiddick.
Ostrzegałem cię.
Mówiłem, że to zniszczy wszystko, na co pracowaliśmy.
Ale nie słuchałeś.
Przykro mi, Payton.
Naprawdę.
Ale odchodzę.
Odchodzę.
A co ty myślisz?
Że to koniec tego marzenia.
Nie wiem, czy mam być zły czy smutny.
Byłaś żoną nieczułego człowieka, który miał serce z kamienia, przez 20 lat.
Urodziłaś mu dwóch synów, stworzyłaś dom,
a teraz wyrzuca cię z niczym poza klejnotami i kilkoma sukienkami.
Wcale nie są moje.
Nic nie jest wieczne.
Ani to, co masz, ani to, co kochasz.
Ani to, co miało cię na zawsze zniszczyć.
Zaczynają licytację.
Artykuł numer 3335: szmaragdowe kolczyki z brylantami pavé.
Są wyjątkowe.
- Cena wywoławcza to trzy miliony... - Dziesięć!
Panie Hobart, zaczynamy od trzech...
Dwanaście!
Po raz pierwszy. Po raz drugi.
Sprzedane panu z numerem 44 za 12 milionów.
Keaton, co robisz?
Wykupię wszystko.
Nikt mnie nie przebije.
Musisz odpuścić.
Nie zatrzyma ich.
Tylko zmiażdży walcem.
Dziewięć milionów!
Dziewięć po raz pierwszy, po raz drugi. Sprzedane za dziewięć milionów.
Znowu jesteś bogata.
Już przekazałam pieniądze z aukcji
na rzecz ofiar zastępczego zespołu Münchausena.
W twoim imieniu.
Nadszedł czas trochę podreperować twoją reputację.
Trzeba się z tym pożegnać.
Dwadzieścia pięć milionów!
Dwa lata temu poinformowałem panią dyrektor,
że babcia Infinity Jackson może chorować na zastępczy zespół Münchausena.
Teraz wszystkiemu zaprzecza.
Wie pani co, dyrektor Vaughn?
Mam dowody!
- Nagrałem naszą rozmowę. - Dobrze, bardzo dziękuję.
- Spotkamy się przy wejściu. - Nie pozwolę ci...
Wyjdź z mojego biura!
Fakt, nagranie jest trochę niewyraźne,
bo moja rozmówczyni jest osobą głuchą,
a telefon miałem w kieszeni.
Ale to dowodzi, że Vaughn wiedziała, co się dzieje,
i nic nie zrobiła.
Hej ho, hejże ha! Dyrektor Vaughn odejść ma!
Możemy porozmawiać?
- Zabawne, właśnie o tobie mówiłam. - Tego chciałyśmy.
- Już po Paytonie. - Ty tego chciałaś.
Daj spokój.
To twoja szansa.
- Niby na co? - Jestem przewodniczącą.
W tym momencie możesz zostać moim zastępcą.
Razem osiągniemy wszystko, o czym mówiłyśmy.
Pozew o łamanie ustawy Title IX.
Właśnie.
Wprowadzimy niebinarny płciowo program nauczania.
Szafki i łazienki będą koedukacyjne
i będziemy strajkować, aż nie zniosą Dnia Kolumba.
Nie wierzę w ciebie.
- Słucham? - Wierzę w niego.
- W Paytona. - Mam newsa: on jest skończony.
Może, ale ma coś, czego ty nie masz.
Tylko jeśli mówisz o braku empatii.
To socjopata.
Nie wiem, co go tak nakręca,
ale ten facet poświęca każdą chwilę na naprawianie świata, a ty nie.
I uważaj z wyzywaniem ludzi od socjopatów,
bo dopuściłaś się okropnych rzeczy.
- Nie widzę u ciebie skruchy. - O czym mówisz?
Chciałaś go otruć. Sprawdziłam śmieci.
Chciałam ci wierzyć, ale tylko tak Payton mógł się pochorować.
Fosforek cynku, difetialon, warfaryna.
Znaleźli je w jego krwi.
I co? To zwykły przypadek. Niczego nie udowodnisz.
To nie moje zadanie.
Tym zajmie się prokuratura.
Ale lepiej znajdź prawnika.
Skye Leighton? Ręce za głowę.
To jakieś wariactwo, wiesz o tym?
Aresztujemy cię zgodnie z 3478 sekcją kodeksu karnego Kalifornii.
Według aktu oskarżenia zarzuca się panu
oszustwa podatkowe, insider trading, pranie pieniędzy
i prowadzenie nielegalnego klubu walki.
- Puszczaj. - Kiepski z pana ojciec,
- skoro córka pana zgłosiła. - Gdzie tam.
- Jestem z niej dumny. - Dobra.
Co za cios, słonko!
- O tym mówiłem! - Idziemy.
Moja córcia!
Co tu się dzieje?
Dzwoń do prawników.
Jestem z ciebie dumny, wiesz?
Dumny, słonko!
Gdzie się wybierasz?
Może do Nowego Jorku.
Byłam tam szczęśliwa.
Może będę pracować w Bubba Gump.
A szkoła?
Letnia szkoła i tak nie da mi zaliczenia.
Podejdę do testu GED, jak znajdę czas.
Przykro mi z powodu taty.
To była kwestia czasu. Dziwię się, że tak długo to trwało.
Dać ci pieniądze?
Nie, niczego nie chcę.
W Nowym Jorku byłam szczęśliwa, nie mając nic.
Pieniądze ułatwiają rzeczy ważne, żebyśmy utrudniali sobie te błahe.
Wmawiamy sobie, że nie mamy forów, ale ja miałam.
I mam tego dość.
Zabierz mnie ze sobą.
Nie.
Martwię się o ciebie.
Kochanie, jadę do aśramy.
Może pojadę z tobą.
Nie.
Musisz to zrobić sam.
Pogubiłem się.
Wszyscy mnie nienawidzą.
Harvard wycofał ofertę.
Podobno moje zachowanie nie przystoi studentowi ich uczelni.
Wszystko miałem przemyślane...
od kiedy byłem dzieckiem.
Każdy krok był zaplanowany, a teraz...
Wszystko trafił szlag.
Nareszcie.
Życie ci się wykoleiło i to najlepsze, co cię spotkało.
Życie to nie pociąg.
Tylko gówniane tornado pełne złota.
Nie musisz mieć planu.
Wystarczy, że się nie ubrudzisz i złapiesz jak najwięcej sztabek.
Jak wyjść czystym z gównianego tornada?
Nie da się.
I o to chodzi.
To nie koniec.
Tylko początek.
Dla mnie,
dla twojego ojca, chociaż jeszcze tego nie wie.
A zwłaszcza dla ciebie.
Ta pustka to dar.
W końcu poznałeś smak porażki.
Wyświadcz sobie przysługę...
i popłacz, gdy będę odchodzić.
Napisy: Magdalena Adamus